ما هرگاه به فرهیخته­ای ميرسیم شروع می­کنیم به بازگو کردن افتخارات وی و او نیز با شوقی بیشتر توضیح می­دهد که آری چنین شد و چنان. این بار نیز چنین شد و ما در اتاقی کوچک در دانشکده­ی برق به سراغ دانشمندی رفتیم که پراستاندترین داشنمند ایرانی شناخته شده است. وی چهره­ی ماندگار کشور در سال 89 بوده و جزء 250 نفر برتر در شاخه علوم کامپیوتر در ISI می­باشد. دکتر جواد صالحی رتبه­ی اول بیستمین دوره­ی جشنواره­ی بین‌المللی خوارزمی در زمینه پژوهش‌های بنیادی و دریافت‌کننده­ی جایزه­ی مخترع برجسته­یسازمان جهانی مالکیت فکری است. همچنین وی جایزه­ی عالی بل‌کور در زمینه­ی تحقیقات مخابرات در سال ۱۹۸۸ را دریافت نمود. او عضو کمیته­ی برگزاری اولین و دومین کنفرانس IEEE درزمینه اطلاعات عصبی می­باشد. ایشان چهره ی ماندگار سال ۸۹ شناخته شده اند و در میان ۲۵۰ چهره ی برتر علوم کامپیوتر می باشند.



بدون شک افتخارات این دانشمند بزرگ ایرانی ستودنی است. اما محور بحث ما دیگر تنها این افتخارات نیست. او داشته­ های دیگری دارد که گویی باید در همان گوشه ­ی اتاق کوچک خاک بخورند. وی حتما گفته­ هایی در باره­ی ماهیت پژوهش در کشور و همچنین پژوهش­های بنیادی دارد و یا مطمئنا به عنوان کسی که سال هاست در زمینه­ ی مخابر ات باند پهن تلاش می­کند، می­تواند چاره ه­ایي برای اینترنت پرسرعت در ایران بیاندیشد! ماهيت پژوهش در كشور بسيار نگران كننده است

دکتر جواد صالحی ماهیت پژوهش در کشور را بسیار نگران­کننده توصیف می­کند و می­گوید: متاسفانه کیفیت محوری و درایت در پژوهش چندان لحاظ نمی­گردند و تحولاتی که در کشور رخ داده­اند بیشتر بسیج علمی می­باشد. البته این خود قابل تقدیر و ستایش است که چنین سیل عظیمی از محققان و پژوهشگران در دانشگاه­ها به پژوهش آن هم در این گستره می­پردازند. اما گویی دانشگاه­ها و محیط­های پژوهشی مبدل به رستوران­ها فست فود شده­اند که در آن پژوهش نیز ماهیتی فست فودی دارد و بر همین اساس کیفیتی فست فودی پیداکرده است. پژوهش مقاله محور به درد کشور نمی­خورد و در سال­هایی نه چندان دور ضربه­ای مهلک به پایه­های علم کشور وارد خواهد نمود.